Zapraszam do tanga

Tango to taniec zmysłowy, taniec dominacji i uwodzenia. Jest połączeniem dzikiej namiętności i czułej delikatności. Kształtowało się wśród biedoty, łączy rytmy niewolnicze, treść i język hiszpański, wtór niemieckiego bandeonu. Sama nazwa „tango” ma źródła afrykańskie.

Początków muzyki i tańca tanga należy szukać od zarania kolonizacji (w połowie XVI wieku) wśród niewolników afrykańskich, którzy przywozili swoje tańce, pieśni i rytmy na Antyle i do Ameryki Południowej. Rozprzestrzenianie się tanga związane jest również z przesiedleniem Murzynów z Kuby i Haiti do Argentyny w okolice Rio de la Plata. Pierwsze murzyńskie parady tanga tańczono na ulicach do rytmu bębnów. Imigranci i Kreole tańczyli je na swój sposób, według własnych upodobań, a z mieszaniny murzyńskich synkop i hiszpańskich melodii złagodzonej przez sentymentalne melodie kubańskiej habanery dało początek prawdziwemu tangu argentyńskiemu. Przy dźwiękach gitar i bandeonów tańczono kroki dostosowane do wysokich butów z ostrogami i byle jakiego podłoża. Bandeon to rodzaj małego akordeonu z guzikami.

Tango ma korzenie światowe. Wywodzi się z biednych dzielnic portowych Ameryki Płd., która w XIX wieku była miejscem docelowym imigrantów z Europy oraz niewolników z Afryki. W portach Urugwaju i Argentyny powstawały biedne dzielnice portowe zamieszkane przez przybyszów i ludność miejscową, głównie byli to mężczyźni. Tworzyły się więc następnie „domy uciech” będące miejscem „spotkań towarzyskich”. Tango tańczyli tam mężczyźni przy wtórze bandeonu. Tango tańczono również na bruku, ulicach. Miejsce, gdzie tańczono tango nazwano „milongas” i ta nazwa jest nadal używana.

Istnieje wersja mówiąca, że po raz pierwszy słowo „tango” pojawiło się nie w Argentynie, ale na jednej z Wysp Kanaryjskich oraz w innych częściach Ameryki. Tango miało wówczas oznaczać „zgromadzenie czarnych ludzi tańczących do muzyki granej na bębnach”. Słownik Hiszpańskiej Akademii Królewskiej, wydanie z 1899 roku, określa tango jako „zabawy i tańce Czarnych” (Negros) oraz biedoty. Słowo ma tu również drugie znaczenie określające „muzykę w tym tańcu”.

Słowo „tango” może także wywodzić się z języków afrykańskich, co oznacza „miejsce zamknięte” lub dosłownie „zajętą ziemię”. Może także pochodzić od Portugalczyków (i od łacińskiego czasownika „tanguere”, czyli dotykać), które zostało podchwycone przez Afrykanów na statkach niewolniczych. Bez względu jednak na pochodzenie, słowo „tango” nabyło znaczenie miejsca, w którym niewolnicy i wolni Afrykańczycy zbierali się, żeby tańczyć. (Niewolnictwo w Argentynie zostało zniesione w 1853).

Według jeszcze innych teorii, słowo „tango” pochodzi z języka Ki-Kongo, gdzie oznacza dosłownie: „porusza się w czasie, aby pokonać”. Robert Farris Thompson odkrywa tu związek tanga z takimi tańcami jak: cakewalk, ragtime, kubańską habanerą a nawet operą Rossiniego i zauważa, że tańcząc tango chwilę porusza się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Stwierdził, że może być to wpływ afrykańskiego mitu, że ruch w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara oznacza długie życie.

Tango kształtowało się w spelunkach i domach publicznych. Miało złą sławę i stanowiło długi czas „tabu” dla wyższych i średnich warstw społecznych.

Mimo, że powstawało w Urugwaju i Argentynie nie jest tańcem narodowym tych krajów wyrosłym z tradycji tylko miejscowej ludności.

Zapraszam do tanga:)

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *