Suwalscy seniorzy uczą się języka żyrafy i dziennikarstwa

Publikujemy pierwsze wprawki dziennikarskie Podlaskiej Redakcji Seniora w Suwałkach. Zaczynamy od artykułu Lucyny Śniecińskiej.

12 czerwca 2017 r. w Suwałkach odbyło się trzecie spotkanie w ramach programu „Podlascy Seniorzy – wpływamy na zmiany”. Uczestniczyło w nim 18 osób zrzeszonych w różnych lokalnych organizacjach senioralnych. Były dwa tematy spotkania

  • Ogólne zasady dziennikarstwa
  • Jakość komunikacji

Pierwszy temat realizował Jan Oniszczuk – białostocki dziennikarz z wieloletnią praktyką. W przystępny, konkretny i obrazowy sposób przedstawił najważniejsze reguły i pojęcia warsztatu dziennikarskiego. Kandydaci na przyszłych redaktorów mieli okazję poznać 7 głównych pytań, na które odpowiedzi winien zawierać każdy tekst dziennikarski. Mogli zrozumieć „odwróconą piramidę” – jako schemat logicznej budowy informacji, czy przyswoić pojęcia „lead”, „topic sense”, „efekt migotania”.

Dowiedzieli się, że tekst dziennikarski powinien być budowany ze zdań prostych, zrozumiałych dla odbiorcy. W zadaniu praktycznym doświadczyli trudu konstruowania takiego materiału z poszanowaniem poznanych zasad. Uświadomili też sobie wagę tezy redaktora Oniszczuka, że redagowanie nie może bazować tylko na łatwości władania słowem czy grafomańskiej pasji. Konstruowanie tekstu – to złożony i niełatwy proces operowania zbiorem informacji. Musi być oparty na logicznym myśleniu i znajomości podstaw warsztatu dziennikarskiego.

Z drugim tematem, dotyczącym komunikacji i metod szczególnie istotnych w działalności dziennikarskiej , zaznajomiła słuchaczy Bożena Bednarek – doświadczona trenerka i redaktor naczelna portalu senior.bialystok.pl  Na etapie pozyskiwania informacji, np. podczas przeprowadzania wywiadów, bardzo ważna jest umiejętność aktywnego słuchania. Przejawia się ona, między innymi, w koncentracji na osobie rozmówcy, zadawaniu pytań czy parafrazowaniu, dzięki któremu możemy upewnić się, że właściwie zrozumieliśmy usłyszaną wypowiedź. Ważny jest także klimat rozmowy, któremu sprzyja uśmiech, życzliwe nastawienie czy inne przejawy stosowania „języka żyrafy”.

Żyrafa i szakal – to nazwy zwierząt, którymi w poglądowy sposób posłużył się amerykański psycholog Marshall Rosenberg, tworząc koncepcję Porozumienia Bez Przemocy. Drapieżnik szakal – to symbol agresora, który lubi dominować, pouczać, obwiniać. Nawet straszyć! Dba o własne potrzeby, lekceważąc prawa i potrzeby innych osób. Słuchać nie lubi i nie potrafi. Jego język obfituje w oceny, krytykę, etykietowanie i inne zachowania bardziej sprzyjające konfliktowi niż porozumieniu. Przeciwieństwem szakala jest żyrafa – roślinożerny ssak, o największym wśród żyjących sercu i spoglądający na świat z szerszej perspektywy. M. Rosenberg uczynił z niej symbol porozumiewania się opartego na empatii, szacunku dla uczuć i praw innych ludzi, przy jednoczesnym poszanowaniu praw i uczuć własnych. Żyrafa jest nastawiona na współpracę. Umie uważnie i aktywnie słuchać, prosić i zachowywać się w sposób nie blokujący a podtrzymujący komunikację. Służący życiu.

Obydwa tematy warsztatu spotkały się z dużym zainteresowaniem. Uczestnicy szkolenia uważnie i aktywnie słuchali. Z pełnym zaangażowaniem wykonywali ćwiczenia z zakresu konstruowania tekstu dziennikarskiego i doskonalenia „języka żyrafy”. Doceniając pilność i uczniowski zapał grupy redaktor Jan Oniszczuk wyraził zgodę na kolejne spotkanie. Jego termin ustalono na 3 lipca 2017. Celem tego ponadprogramowego warsztatu będzie dalsza nauka umiejętności dziennikarstwa obywatelskiego.

Suwałki, 14 czerwca 2017

Lucyna Śniecińska


fot: Bożena Benarek

Jedna odpowiedź na "Suwalscy seniorzy uczą się języka żyrafy i dziennikarstwa"

Dodaj komentarz
  1. Jola Wołągiewicz

    19 czerwca 2017 at 20:37

    „Pierwsze koty za płoty” i jak widać „nauka nie poszła w las”. Brawo!

    Odpowiedz

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *