Imieniny Izabeli Branickiej

Imponującym akcentem kończącym tegoroczny Festiwal Sztuk Dawnych w naszym mieście był spektakl taneczny „Miniatury Staropolskie”. W Auli Magna Pałacu Branickich wystąpili tancerze Baletu Dworskiego „Cracowia Danza” przy udziale Zespołu Tańca Dawnego „Capella Antiqua Bialostociensis”.

Na huczne obchody imienin Izabeli – małżonki Jana Klemensa Branickiego – Hetmana Wielkiego Koronnego, jednego z największych magnatów końca XVIII wieku oczekiwało wielu wybrańców ówczesnej Rzeczpospolitej.

Obecni Białostoczanie także z niemałą euforią podążają w progi gościnnego pałacu. Chcą uczestniczyć w Festiwalu Sztuk Dawnych, który trwa kilka dni. Jest on jakby wyrazem hołdu dla „Pani Podlasia” za jej hojność i troskę o ten skrawek Polski, i za jej patriotyzm.

Prezentowana kultura i sztuka dawnej Rzeczpospolitej w historycznych wnętrzach pałacu przybliża nam ducha tamtej epoki. Uważam za niezwykle chwalebne stawianie na piedestał Izabeli Branickiej. Jej troska o artystów z kraju i zagranicy jest przykładem postawy polskiej arystokracji, która obok Kościoła i Króla była mecenasem edukacji, kultury i sztuki.

Zgonie z tradycją swoich przodków, sięgających najczęściej do kultury zachodniej hetmanowa używała francuskiej wersji swojego imienia (Elżbieta) Izabela. Imieniny obchodzono jednakże w dniu św. Elżbiety – 19 listopada, a właściwie już kilka dni wcześniej. Zadziwiając wszystkich swoim urokiem rezydencja Branickich otrzymała wówczas miano Wersalu Północy.

Podobnie jak ongiś na balach w pałacu Branickich na tegorocznych imieninach Izabeli królowały francuskie menuety i kontredanse, tańczone na przemian z tańcami polskimi.Cechą charakterystyczną tych tańców były pełne gracji ruchy ramion i dłoni. Mody z tych dwóch krajów rywalizowały ze sobą za sprawą „Baletu Dworskiego Cracovia Danza” i Zespołu Tańca Dawnego “Capella Antiqua Bialostociensis”.

Styl francuski próbował zdominować świat sanacji. Przeciwstawiał się bogatym, barwnym kontuszom, ekspresyjnym gestom staropolskich tańców, szlacheckiej godności, polskiej fantazji, która fascynowała i budziła podziw wśród publiczności.

Pełne humoru i wdzięku opowiadane tańcem i pantomimą historie przybliżały widzom atmosferę polskiego dworu okresu Baroku. Skomplikowane, różnorodne układy taneczne, strojne i barwne kostiumy podkreślały bogactwo kultury dworskiej i szlacheckiej w Rzeczpospolitej na przełomie XVII i XVIII wieku .

Prezentowany z okazji imienin Izabeli Branickiej spektakl taneczny, w końcowej części nawiązywał do epoki napoleońskiej, kiedy to styl polski stawał się modny na salonach paryskich i w innych stolicach Europy. Królowały kadryle, triolety, polonezy. Rozpoznawaliśmy bohaterów “Pana Tadeusza” – Zosię, Telimenę, Wojskiego i Pana Tadeusza. Patosem, ale i smutkiem przejmował polonez „Pożegnanie Ojczyzny” – Michała Ogińskiego tańczony w strojach tamtej epoki.

„Balet Dworski Cracovia Danza” to jedyny w Polsce profesjonalny zespół tańców historycznych, specjalizujący się w tańcu barokowym. Jego tańce komponowane w różnych stylach i technikach, kunsztowne stroje i doskonała muzyka prezentowane są w całej Polsce i za granicą.

Choreografem i założycielem „Cracovia Danza” jest Romana Agnel – absolwentka Społecznej Szkoły Baletowej w Krakowie. Studiowała historię sztuki, zdobywając umiejętności w zakresie tańców charakterystycznych na Uniwersytecie Paryskim (Sorbona). Spośród wielu odznaczeń uhonorowana została także Orderem Legii Honorowej i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Zespół Tańca Dawnego „Capella Antiqua Bialostociensis” od 1998 roku funkcjonuje w Domu Kultury „Śródmieście” w Białymstoku. Tancerze prezentują szeroki wachlarz tańców i pieśni z epoki Renesansu i Baroku: starofrancuskich, włoskich, angielskich i polskich zdobywając prestiżowe nagrody w licznych koncertach i festiwalach.

Oto próbka ich tanecznych pląsów:

Założycielką i instruktorką tej grupy tanecznej jest Helena Szuhalska, wszechstronnie wykształcona w zakresie form tanecznych. Kunszt taneczny doskonaliła również na licznych kursach i warsztatach tańców dworskich, pod kierunkiem wysokiej klasy specjalistów Liven Bert, Cecilia Gracio Moura, Dorthee Wolterboel, BarbaraSparti, Barbara Segal, Gloria Giordano, Marie – Clair Le Corre, Marina Nordea. Prowadzi zajęcia z tańca historycznego oraz stylu i gestu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina Wydział Instrumentalno – Pedagogiczny w Białymstoku.

Fundacja „Pro Anima” przy współudziale Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina Wydział Instrumentalno – Pedagogiczny w Białymstoku i Muzeum Podlaskiego po raz piąty stanęła na wysokości zadania. Zasługuje na szczere słowa podziękowania. Bogaty i ciekawy program festiwalu zyskał szeroką rzeszę sympatyków wdzięcznych za artystyczne doznania.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *